💠 آثار بد گناه

💠 محورهای اصلی :

🔳 آثار بد گناه و معصیت بر اساس روایات:

     ◾️۱. گناه،«قلب»، «عقل» و «فهمِ» انسان را زیر و رو می کند؛
     ◾️۲. ادامه گناه، باعث عاقبت به شرّی می شود؛
          ◽️ اهمیت مراقبه؛
          ◽️ امر به معروف و نهی از منکر؛
     ◾️۳. گناه، سلب امنیت می کند؛
          ◽️ وعده های خدا برای اهل تقوا؛
     ◾️۴. گناه، نعمتهای خوب مادی و معنوی را از انسان می گیرد؛
     ◾️۵. گناه، جلوی استجابت دعا را می گیرد،
     ◾️۶. گناه، عبادات بزرگ مثل عبادت در شب را از انسان می گیرد؛
         ◽️ محروم شدن از نماز شب؛
     ◾️۷. گناه، شفاعت را آسیب می زند؛
     ◾️۸. گناه، راه برگشت به سوی خدا را می بندد؛
     ◾️۹. گناه، دشمنی با اهل بیت (ع) محسوب می شود؛
     ◾️۱۰.گناه، خشم و لعنت خدا را در پی دارد‌.
        ◽️ ترکِ گناه، باعث جلب رضایت خدا می شود؛
        ◽️ ترکِ گناه، یاری پروردگار را به دنبال دارد؛
        ◽️ اهمیّت صبر؛
-----------------

1️⃣  گناه، «قلب»، «عقل» و «فهمِ» انسان را زیر و رو می کند و آسیب می زند؛

◾️  یعنی آنجایی که باید واقعیات را بتواند خوب تشخیص دهد و بر اساس آنها خوب و درست تصمیم بگیرد و عمل کند، نمی تواند. گناه، کاری می کند که دل، آن جانب حق طلبی و فهمِ حقّش -که جانب غالب و اعلایِ دل بوده- کم کم ضعیف شده و به سمت باطل میل پیدا می کند، با کارهای بد و حال بد بیشتر سازگار است، با آدمهای ناصالح و بد بیشتر سازگار است تا آدمهای صالح و خوب، سمت ظلم و اخلاق بد گرایشش بیشتر می شود.

◾️  کار انسانی که اهل معصیت است، خراب کاری است. فساد  از او بیشتر ناشی می شود تا صلاح، گاهی بیش از آن که بتواند مشکلات را حل کند بیشترش می کند، از چاله به چاه می افتد.

🔳  چرا هر چه عقل و علم بشر پیشرفت می کند؛ وضع بشر بهتر نمی شود؟!

◾️  «ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ» (۱) مردم عاقل اند، عقل دارند، نعمت بزرگِ عقل را دارند، امّا چرا هر چه عقل پیشرفت می کند، علم بشر پیشرفت می کند؛ وضع بشر بهتر نمی شود؟! بلکه نعمت های طبیعی خداوند و طبیعت بیشتر آسیب می بینند! هوا و غذای انسانها آلوده تر می شود! زندگی خود انسان هم بیشتر آسیب می بیند! 
چرا خیلی ها که علمشان بیشتر شده فاصله شان از دین و دینداری بیشتر می شود و بسیاری که علمشان کمتر است و چه بسا سواد ندارند، در دینداری بیشتر متعبّدند؟! 
علّتش اینست که بشر فرمان خدا را با علمش بیشتر زیر پایش می گذارد. این مشکل انسان است، خاصیت علم نیست. این ضعفِ انسان است.

▫️خاصیت گناه اینست که وقتی انسان علمش پیشرفت می کند و بلکه هر سرمایه ای از او بیشتر می شود؛ هر چه این احساس سرمایه داری در او تقویت شود تکبّر و غرورش در پیشگاه خدای متعال بیشتر می شود و کمتر زیر بارِ دستورات خدا می رود، خودش را صاحب فهم می داند، یک مقداری که احساس می کند یک چیزهایی را می فهمد -که شاید می بیند بقیّه نمی فهمند- شاخ و شونه می کشد جلویِ «دستور خدا»! زیر بار نمی رود. این «ضعف» انسان است.

◾️ ارتباط انسان با همسر و فرزند و دیگران  آسیب می بیند، علمش را دارد که باید خوش اخلاق باشد؛ اما چون همّتش را روی این مسأله صرف نمی کند، آن علم را سر جایش می گذارد کنار و آن کاری که خودش می خواهد، انجام می دهد.

 

2️⃣ «ادامه دادن گناه» باعث می شود آدم عاقبت به شرّ شود؛

 ▪️«ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذِينَ أَسَاءُوا السُّوأَى أَنْ كَذَّبُوا بِآَيَاتِ اللَّهِ وَ كانُوا بِها يَسْتَهْزِؤُن‏» (۲) : سپس سرانجام و عاقبتِ آنان که اعمال بد و گناه مرتکب شده اند بدتر شد و آن اینکه، آیات خدا را تکذیب کرده و همواره آنها را مسخره می نمودند. 

▫️گناه باعث می شود کم کم همان چیزهایی که خدا واجب کرده و دستور داده را آدمِ معصیت کار، زیر سوال می برد و می گوید: "چرا باید #حجاب باشد؟ چه کسی گفته؟"

▪️بسیاری از افرادی که چه بسا قبلاً سابقۀ آنها نسبت به دیانت بهتر بود، اما کم کم به سمتی پیش می روند، که حقّ را به جانب کسانی می دهند که معاصی را آشکار انجام داده و تظاهر به فسق می کنند. اگر کسی بخواهد این تظاهر به معاصی را زیر سوال ببرد این را ناحق جلوه می دهند، محکوم می کنند. چرا اینطور می شود؟ چون گناه، کم کم گرایش آدم را اینطور می کند. آدمِ گناهکار نمی فهمد «گناه» یعنی چه؟! «خدا» کیست؟! «معصیت» خدا، یعنی چه؟! برای «خدا» ارزشی قائل نیست. آدم وقتی برای کسی ارزشی قائل نباشد، نافرمانی اش هم برایش مهمّ نیست.

▪️امام سجّاد (ع) در #صحیفه_سجادیه (۳)  با بیانات سنگینی، معصیت را معرفی می کنند؛ بیانات، خیلی سنگین است! ایشان پس از اشاره به کارهای سخت و طاقت فرسایی برای از بین بردن گناه می فرماید: "آن همه کار را برای محوِ یک گناه اگر انجام دهم ..." - آن کارهای خیلی سخت و سنگینی که هیچ وقت هیچ کسی نمی تواند به این راحتی انجام بدهد و نمی کند! - ایشان می فرماید : "برای محوِ یک گناه، همۀ آن کارها را من در طول عمرم انجام دهم؛ نمی توانم حتّی یکی از گناهانم را  محو کنم." خب آنها نسبت به خدای متعال چه ایمانی، چه درکی، چه فهمی داشتند، که یک گناه را اینقدر برایش هزینه قائل بودند؟! سنگین می دانستند؟!...

 

🔳  اهمیت مراقبه!

▪️هر چه انسان نسبت به ترک معصیت بیشتر اهمیت دهد؛ مراقبتش را بیشتر کند و بیشتر جلو برود؛ خدا توفیق می دهد ایمان آدم بیشتر می شود. وقتی ایمان و باور انسان به خدا بیشتر شد، عظمت خدای متعال برای انسان واضح تر می شود و می فهمد که یک گناهِ چنین خدایی، چقدر سنگین است و چقدر آسیب می زند. البته به خدا که آسیب نمی زند، به ما آسیب می زند. میفهمد که یک گناهِ گنهکار، دامن خیلی ها را می گیرد. آن وقت آدم به این راحتی زیر بار گناه کردن نسبت به خودش و اطرافیانش نمی رود. 

▪️وظیفه ما نسبت به اطرافیان :
«قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا» (۴) هم خودتان را باید حفظ کنید و هم اطرافیانتان و همسر و فرزندتان را . «موظّف» هستید کاری کنید که اینها دچار گناه و معصیت نشوند. بعد هم در دایره وسیع تر و بیشتر که جامعه می شود.

🔳 امر به معروف و نهی از منکر

▪️امر به معروف و نهی از منکر که خداوند متعال قرار داده، از مهمترین واجبات است. چون پایۀ انجام شدن و زنده ماندنِ همه واجبات و از بین رفتن همه محرّمات، همین مسئله است. این مسئله نباید تضعیف بشود. حتّی «یک معصیت» هم نباید در جامعه عادی شود. چون خیلی‌ها در جامعه آماده معصیت هستند. 

▪️گناه صرفاً یک مسئله مربوط به خودِ گنه کار نیست؛ بلکه بقیّه را هم آماده می کند به انجامش، لذا خطرناک است! خیلی ها زمینه دارند، دوست دارند که آزاد باشند؛ چون خاصیّتِ انسان آزادی خواهی است، دوست ندارد چیزی محدودش کند، دلش می خواهد آزاد باشد. لذا از هر چیزی که بخواهد این آزادی را محدود کند، بدش می آید؛ لذا اگر شرایطی مهیّا شود که در سایۀ آزادی بیشتر عده ای راه بیفتند جلو و مثلاً کشف حجاب کنند مابقی هم که «جرأت» و «جسارت» این کار را نداشتند، جرأت پیدا کرده و دنبال آنها راه می افتند. 

🔳 وظیفه حکومت در مقابل گناه علنی!

▪️اگر یک معصیتی، یک کم حجابی، یک کشف حجابی در جامعه، رفت به سمت انجام شدن و عادی شدنش، خیلی از افرادِ دیگر در جامعه که آمادۀ انجام معصیت  هستند و منتظرند اوضاع و شرایط مهیا شود آنهاهم به همان سمت حرکت می کنند و در نهایت معصیت و آثار آن در جامعه فراگیر می شودـ -در فتنه ها هم وضعیت همین طور است- لذا اینکه خداوند متعال در نهی از منکر در  مراحل بالاتر برخوردهای محکمتر و شدیدتر قرار داده است؛ به خاطر این است که «گناه» آثار اجتماعی و جمعی اش خیلی بزرگ است، لذا مراتب را سنگین قرار داده اند، تا مبادا کسی جرأت انجام گناه را به خود بدهد. 
لذا برخورد را در اسلام در این موارد شدید و محکم قرار داده اند تا مبادا وضع جامعۀ اسلامی به سمتی برود که کسانی با تظاهر به «معصیت و گناه عمومی» راه را برای بقیّه باز کنند. 

◾️بنابراین: «حکومت اسلامی» میتواند بلکه «موظّف» است که راه برخوردِ جدّی با گناه را پیش بگیرد و محکم جلوی آن را بگیرد، تا مبادا این «گناه» مثل یک ویروس، همینطور گسترش پیدا کند.
 ◽️چطور در قضیۀ ویروس کرونا اگر کسی می گفت:" من نمی خواهم مراعات کنم و می خواهم آزاد باشم" حرفی که در جواب به او گفته می شد این بود که: "فقط حق شما در میان نیست، حقوق دیگران هم در میان است. اگر شما مراعات نکنی شاید دیگران را گرفتار کنی و حق آنان ضایع شود. گناه و آثار بد آن به مراتب از ویروس کرونا بدتر است؛ لذا حکومت اسلامی می تواند از ابزارهای محکمی استفاده کند که مبادا این حقوق عمومی در جامعه ضایع شود. حال، این حقوق عمومی چه در مسائل مادی و بهداشتی مطرح باشد چه در مسائل معنوی و دینی که مهم تر هستند. معصیت خیلی آسیب می زند.

 

3️⃣ گناه، سلب امنیت می کند!

▪️آدمِ معصیت کار امنیت ندارد، هر لحظه ممکن است خدای متعال تاوانِ گناه و معصیتش را به او بدهد، او را  گوش مالی دهد، گره ای در کارش ایجاد کند، او را دچار مصیبت و مشکلی کند تا معصیت را ادامه ندهد. خدا می خواهد آدم ها راهِ درست را پیش بروند تا خودشان آسیب نبینند. 
▫️تنبیه خدا مثل تنبیه معلم است، آن جایی که جا دارد؛ باید باشد، تا این شاگرد نرود سمت تنبلی و آسیب دیدن. 

▪️لذا امیر المؤمنین (ع) فرمودند: «لَا تَأْمَنِ الْبَيَاتَ وَ قَدْ عَمِلْتَ السَّيِّئَات» (۵) اگر مرتکب گناه هستی، در امان نباش! از «شبیخون» خدا در امان نباش! هیچ در امان نباش! راحت نباش! تضمینی نیست که کار آدم خوب پیش برود. از اینکه خدا یک وقت ورق را برگرداند و زندگی آدم بخاطر مشکلی زیر و رو شود؛ از این در امان نباش! 

 

☑️ وعده های خدا برای اهل تقوا 

◾️اما اگر انسان اهل تقوا باشد خدا وعده داده برای آنها که:

◽️ «وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا» (۶)  شما تقوا داشته باشی، خدا وعده داده - پای حرفش هم هست- درست می کند. 
هیچ بن بستی جلویِ آدمِ با تقوا باقی نمی ماند. اگر پیش بیاید؛ راهش را خدا باز می کند. هیچ گره ای لا ینحلّ نیست.  گره، می افتد تویِ کار؛ مشکل و بن بست پیش می آید؛ اما خدا آن را باز می کند.

◽️ «وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ» (۷) از جایی که فکر نمی کند خدا روزی می رساند، چون امیدش از این و آن بریده می شود، چشم امیدش را به غیر خدا نمی بندد تا برایش کاری کنند، می داند که غیر خدا وابسته و محتاجِ خداست. لذا چشم امید به غیر خدا نمی بندد و البته خدا هم نجاتش می دهد. «وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ». (۸) 

◽️در اثر تقوا، ایمان تقویت می شود و بالا می رود و باور انسان نسبت به خدای متعال و وعده هایش بیشتر می شود، آنوقت می فهمد «فَهُوَ حَسْبُهُ» را، تویِ کار می فهمد که این «خدا» هست! و می داند که از چه راهی و چطور کار انسان را پیش ببرد و مشکل را حل کند. 

▪️ولی آدم گنهکار خودش می خواهد به تنهایی -منهای خدا- مشکلش را حل کند. لذا گاهی اوقات آن را خراب تر می کند.

 

4️⃣ گناه، نعمتهای خوب مادی و معنوی را از انسان می گیرد!

◾️قاعدۀ خدای متعال است که آن نعمتی که از کسی می گیرد، به خاطر معصیتی است که مرتکب شده، امام صادق (ع) فرمودند : پدرم می فرمود :«إِنَّ اللَّهَ قَضَى قَضَاءً حَتْماً أَلَّا يُنْعِمَ‏ عَلَى الْعَبْدِ بِنِعْمَةٍ فَيَسْلُبَهَا إِيَّاهُ حَتَّى يُحْدِثَ الْعَبْدُ ذَنْباً يَسْتَحِقُّ بِذَلِكَ النَّقِمَة».  

 

5️⃣ گناه، جلوی استجابت دعا را می گیرد!

▪️تا چه حدّ؟ تا این حدّ که دعایی را که خدای متعال اجابت کرده و بناست حاجت انسان را بدهد؛ برگردانده و مانع رسیدن آن به انسان می شود.

▪️امام باقر (ع) فرمودند : «إِنَّ الْعَبْدَ يَسْأَلُ‏ اللَّهَ‏ الْحَاجَةَ...» گاهی اوقات پیش می آید که بنده چیزی را از خدا می خواهد «فَيَكُونُ مِنْ شَأْنِهِ قَضَاؤُهَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ أَوْ إِلَى وَقْتٍ بَطِي‏ءٍ...» این قسمتِ روایت مهمّ است که شأنیّتِ قضاء هم هست،کار خیری کرده نذر و نیازی کرده دیر یا زود بناست به او بدهند «فَيُذْنِبُ الْعَبْدُ ذَنْباً...» در این فاصله گناهی می کند «فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لِلْمَلَكِ لَا تَقْضِ حَاجَتَهُ...» خدا می گوید : "ندهید به او حاجتش را." می آید تا دَمِ در، ولی می گویند : "نده!" چرا؟! «فَإِنَّهُ تَعَرَّضَ لِسَخَطِي...» (۱۰) چون گناه کرد و خشم و غضب مرا برانگیخت!

▪️وقتی دعا می کنیم انتظار داریم اجابت شود ولی گاهی دعایمان مستجاب نمی شود، در اینجا باید یک نگاهی به زمینۀ خودمان بیندازیم که چقدر برای «ترکِ معصیت» اهمیت قائل هستیم؟! اگر در این مسأله ضعیف هستیم ولی انتظار داریم که خدا دعای ما را مستجاب کند؛ این انتظار، بی جاست .

▫️ اگر ما در معصیت، گاهی -خدای نکرده- جسوریم، به راحتی هر حرفی را می زنیم، هر نگاهی را می کنیم، نباید انتظار داشته باشیم که خدا هم هر چه را که گفتیم بگوید : «چَشم»، چه انتظاری است آخر؟!

▫️البته خدای متعال بسیاری از حاجات را می دهد، به همه هم می دهد، کم و بیش، دیر یا زود؛ و به طور کامل درِ اجابتِ دعا را نمی بندد؛ امّا اگر اجابتِ بیشتر بخواهیم باید معصیت نکنیم.

 

6️⃣ گناه، عبادات بزرگ مثل عبادت در شب را از انسان می گیرد!

▪️از مهمترین عوامل نشاط روحی و جسمی انسان عبادت در شب است. نشاطِ روحی و حتّی مادّی و جسمیِ انسان را تأمین می کند. 

▪️گاهی آدم ها دنبال نشاط می گردند در حالی که در درون، حالشان خراب است. می روند این طرف و آن طرف، پارک و باغ و...که با اینها نشاط حاصل شود؛ ولی خیلی هم حاصل نمی شود؛ سطحی و زود گذر است؛ چه بسا آنجا هم که هست حالش خوش نیست اگر هم به او خوش گذرد؛ زود گذر، موقّت و سطحی است همین که برگشت، تمام می شود. قلب با این کارها درست نمی شود، هر راهی هم پیدا شود برای نشاط، موقّت است. 
▫️در اسلام هم توصیه شده به اینکه شرایط نشاطِ روحی را فراهم کنیم؛ کارهایی در اسلام دستور داده شده، آنها سر جای خودش مفید است اما مشکل را اساسی حل نمی کنند؛ از درون وقتی انسان پوسیده است با این کارها حل نمشود! راه حل مشکل چیست؟ این است که انسان ارتباطش را با خدا اصلاح کند. این را بشر باور نمی کند، شاید به فهمش هم نمی رسد.

🔳 عبادت در شب، عامل نشاط!

▪️ یکی از کارهایی که بسیار در نشاط و آرامش قلبی و روحی انسان و سلامت و نشاط جسمی انسان، اثر دارد؛ عبادت در شب است. 
نماز شب پایه اش استوار است روی ترک معصیت، هرچه به کسی گفته شود : "نماز شب بخوان"، تا این پایه اش خرابست؛ فایده ندارد، شیرین ترین خوابِ انسان، وقت سحر است، چه طور از این خواب بگذرد؟ حدّی از ایمان می خواهد که او را از رختخواب جدایش کند؛ تا بتواندغلبه کند بر «لذّتِ خواب» در آن وقت و این حدّ از ایمان حاصل نمی شود جز با ترک معصیت. 

▫️بعضی وقتها خدای متعال توفیق می دهد به افراد؛ این را درک می کنند که در وقتِ سحر بتوانند بیدار شوند، یک حالی! یک شرایطی! ایجاد می شود در انسان که خدا توفیق می دهد که بتواند بلند شود، ولی این، موقت است؛ زودگذراست؛ دائمی نیست. همه از این رنج می‌برند که این توفیق، یا نیست یا دائمی نیست.

 

🔳 پایۀ نمازشب بر ترک معصیت استوار است!

▫️امام صادق (ع) فرمود : «إِنَّ الرَّجُلَ يُذْنِبُ الذَّنْبَ فَيُحْرَمُ‏ صَلَاةَ اللَّيْل».گناه این عبادت را از انسان می گیرد. چرا ؟!«وَ إِنَّ الْعَمَلَ السَّيِّئَ أَسْرَعُ فِي صَاحِبِهِ مِنَ السِّكِّينِ فِي اللَّحْم‏» (۱۱) معصیت را نباید کم حساب کرد. «معصیت» اثرش در ایمان آدم، در اطمینانِ قلبیِ آدم، بدتر و بیشتر است از یک چاقوی تیز در گوشت! چاقوی تیز چطور گوشت را می بُرد؟! «یک معصیت» اینطور ایمانِ آدم را خراب می کند؛ چیزی باقی نمی گذارد. لذا پایه صلاة اللیل «ترک معصیت» است!

▫️وقتی از علمای ربّانی توصیه می خواهند جهت توفیقِ خواندن «نماز شب»؛ آنها نسبت به مسئله مهمِ «ترک گناه» تاکید دارند، چون می دانند که پایۀ خودِ نمازشب بر ترک معصیت استوار است. وقتی آدم، معصیت را ترک کرد، یک باور و ایمانی به خدا پیدا می کند، در نتیجه، آن مشکل هم حل می شود، خیلی مشکلات دیگر هم حل می شوند.

 

7️⃣ گناه، شفاعت را آسیب می زند!

▪️امیرالمومنین (ع) فرمودند : "به شفاعت ما تکیه نکنید؛ گاهی برخی گناهان طوری است که صاحبش «سیصد سال» معطّل می شود، تا شفاعت ما شامل حال او شود." (۱۲) 

▪️پیغمبر اکرم (ص) فرمودند : «إِنَّ الْعَبْدَ لَيُحْبَسُ عَلَى ذَنْبٍ مِنْ ذُنُوبِهِ مِائَةَ عَامٍ» گاهی گناهی از گناهانِ عبد باعث می شود «صد سال» در حبس قرار می گیرد در عرصات قیامت! «وَ إِنَّهُ لَيَنْظُرُ إِلَى أَزْوَاجِهِ فِي الْجَنَّةِ يَتَنَعَّمْن» (۱۳) در عین حال آن نعمت هایی که خدای متعال برایش فراهم کرده را می بیند؛ جایش را به او نشان می دهند؛ اما «صد سال» معطّل است؛ عذاب است! معطّل است!...

 

8️⃣ گناه راه برگشت به سوی خدا را می بندد!

🚫 فرمودند : «مَنْ‏ هَمَ‏ بِسَيِّئَةٍ فَلَا يَعْمَلْهَا...» اگر زمینۀ گناهی پیش آمد؛ نکن! فرار کن! این را از امام صادق (ع) در ذهنت داشته باش؛ فرار کن! چرا؟ « فَإِنَّهُ رُبَّمَا عَمِلَ الْعَبْدُ السَّيِّئَةَ فَيَرَاهُ الرَّبُّ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى» گناه را می کند، خدا هم او را در این حالِ گناه، می بیند «فَيَقُولُ وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي لَا أَغْفِرُ لَكَ بَعْدَ ذَلِكَ أَبَداً.» (۱۴) دیگر باب غفران، بسته می شود.

🔥 گاهی آدم در شرایطی «معصیت» را با یک «جسارتی» انجام می دهد که راه برگشت به سمت خدا را از بین می برد؛ دیگر نمی خواهد برگردد به سمت «خدا». همه چیز را می گذارد کنار! البته اگر بخواهد می تواند دوباره برگردد اما دیگر نمی خواهد. «گناه» اینطور آسیب می زند.

 

9️⃣ گناه؛ دشمنی با اهل بیت محسوب می شود!

🏴 اگر آدم گناه می کند حتماً بداند که خدا «ناراضی» است! ناراضیست! رابطه اش با آدم خوب نیست قطعاً، حضرات معصومین علیهم السلام و انسانهای خدایی هم با آدم رابطه شان خوب نیست، خودشان اعلام کرده اند این را؛ امام باقر (ع) فرمودند : «مَنْ كَانَ لِلَّهِ عَاصِياً فَهُوَ لَنَا عَدُوّ»(۱)  آدمِ معصیت کار، «دشمنِ» ماست. نسبت به همه شیعیان لطف و رحمت دارند؛ حاجت می دهند؛ مشکلات حل می کنند اما در عین حال از معصیت کاران ناراضی اند.

⚠️ وقتی از برخی علمای ربّانی می پرسیدند : "می خواهیم برویم زیارت، چه کار کنیم؟" می‌فرمودند : "معصیت نکنید، از حالا که میخواهی بروی لااقلّ تصمیم بگیر که دیگر «گناه» نکنی!" (۲) چون معصیت، آدم را «نامحرم» می کند. آدم، این همه  زحمت می کشد، زیارت می رود، درست است که ثواب می دهند به او؛ اما همه را به باد می دهد با یک «گناه»! نامحرم است بالاخره! حجاب هست، «معصیت» حجاب ایجاد می کند!

🔥 «گناه» خشم و لعنتِ خدا را در پی دارد!

▪️«...وَ إِذَا عُصِيتُ غَضِبْتُ » " اگر معصیت کردید «غضب» می کنم ." « وَ إِذَا غَضِبْتُ لَعَنْتُ» غضب خدا « لعنتِ خدا »را در پی دارد؛ آدم را از رحمت خدا دور می کند. 

🚧 «وَ لَعْنَتِي تَبْلُغُ السَّابِعَ مِنَ الْوَرَى» (15) لعنت خدا اگر شامل حال آدم شد ممکن است تا «هفت نسل» بعدِ آدم، گرفتار شوند! «معصیت» فقط دامن خود گناهکار را نمی گیرد. 

🔗صفاتِ بد اخلاقی به فرزندان منتقل می شوند! چون پدر و مادرِ دارای این صفات عملاً به فرزندانشان این صفات را یاد می دهند؛ منتقل می کنند، فرزندان هم به فرزندانشان تا نسل های آینده. 

⭕️ من که در خانه بداخلاقم، داد میزنم سرِ زن و بچه، زود عصبانی می شوم، خب طبیعتاً همسرم از لحاظ روحی و عصبی آسیب می بیند! فرزندم هم آسیب می بیند؛ فردا یک آدمِ دادْ زن و عصبانی می شود، او هم بچّه اش همین طور می شود و این اخلاقِ بد در نسلش هم ادامه پیدا می کند لذا خیلی باید مراقبت کنیم! «در معصیت، فقط پای خودمان مطرح نیست» کنترل رفتار و خشم و غضب خود نکنیم فقط این نیست که پای خودمان وسط باشد فرزندمان هم آسیب می بیند و این آسیب در نسلمان ادامه می یابد!... 

 

📖 (۱)  اصول كافي، ج‏۲، ص: ۷۵
📖 (۲)  کتاب اساس بندگی، ج۲،ص ۲۸۱

📖 (۱) روم : ۴۱

📖 (۲) الروم : ۱
📖 (۳) دعای ۱۶ صحیفۀ سجّادیه

📖 (۴)  التحريم : ۶

📖 (۵) الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏2، ص: ۲۷۳

📖 (۶)  الطلاق : ۲
📖 (۷)  الطلاق : ۳
📖 (۸)  الطلاق : ۳

📖 (۹) الكافي (ط - الإسلامية) ؛ ج‏۲ ؛ ص۲۷۳

📖 (۱۰)  الكافي (ط - الإسلامية) ؛ ج‏۲ ؛ ص۲۷۱

📖 (۱۱)  الكافي (ط - الإسلامية) ؛ ج‏۲ ؛ ص۲۷۲

📖 (۱۲) بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏۷۰، ص: ۳۳۲ : َعَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهُ قَالَ: لَا تَتَّكِلُوا بِشَفَاعَتِنَا فَإِنَّ شَفَاعَتَنَا قَدْ لَا تَلْحَقُ بِأَحَدِكُمْ إِلَّا بَعْدَ ثَلَاثِمِائَةِ سَنَةٍ.
📖 (۱۳)  الكافي (ط - الإسلامية) ؛ ج‏۲ ؛ ص۲۷۲

📖 (۱۴)  الكافي (ط - الإسلامية) ؛ ج‏۲ ؛ ص۲۷۲

📖 (۱) اصول کافی ج‏۲، ص۲۷۵