مواجهه با سختگیری وسواسگونه کودک در تکالیف
راهکار این است که شما نباید به او «نه» بگویید و مانع شوید، و نه اینکه او را اذیت کنید و برای انجام کار به او فشار بیاورید.
۱. واگذاری مسئولیت به معلم
اجازه دهید کارش را انجام دهد. قاعدتاً معیار، صلاحدیدِ معلم است و معلم باید وضعیت و مشکل این دانشآموز را درک کند. گاهی پیش میآید که بچهای روی مشق و تکلیف حساسیت دارد ولی توانایی نوشتن آن حجم را ندارد. اشکالی ندارد؛ بگذارید بنویسد یا ننویسد. وقتی معلم ببیند که او نتوانسته بنویسد، قاعدتاً باید متوجه شود و تدبیری بیندیشد.
۲. پرهیز از افراط و تفریط
شما به عنوان والدین نباید اقدام خاصی در جهتِ تغییرِ اصلِ کار انجام دهید.
- نه میتوانید به او بگویید: «نه، ولش کن، مهم نیست» (چون نگرانید قانونگریز شود).
- نه از آن طرف درست است که فشار بیاورید: «بنویس، بنویس، دارد دیر میشود، مشقهایت ماند!»
نه این رفتار درست است و نه آن. شما اجازه دهید کارها آنطور که خودِ کودک میتواند، پیش برود.
۳. نقش نظارتی و حمایتی والدین
اگر شرایط طوری است که معلم متوجه وضعیت میشود و تدبیری میکند، که مشکلی نیست. اما اگر معلم متوجه نیست یا حواسش نیست، راهکار صحیح این است که شما به صورت غیرمستقیم به معلم برسانید و گزارش دهید که این حجم از کار برای این بچه سنگین است تا خودِ معلم برای او تدبیری کند.