مدیریت هوشمندانه روابط؛ هنر درایت و مدارا
بله، طبیعت کار همین است. انسان وقتی از عقل استفاده میکند، گاهی میبیند اگر بخواهم با این فرد به دعوا نخورم، باید مقداری نوع ارتباطم را تغییر دهم.
۱. تنظیم هوشمندانه فاصله
مثلاً تصمیم میگیرد ارتباط را بیشتر غیرحضوری و تلفنی کند، یا فواصل دیدارها را کم و زیاد کند. اینها دیگر بستگی به مورد دارد. گاهی وقتها مصداق همان ضربالمثل معروف «دوری و دوستی» است. آدم باید فکر کند و راه درستش را ببیند؛ گاهی کمتر همدیگر را دیدن، بهتر است. چون برخی افراد وقتی زیاد همدیگر را میبینند، حریمها شکسته میشود و به اصطلاح رویشان به هم باز میشود. در اینجا انسان باید عقلش را حاکم کند.
۲. مدارا؛ اوج درایت و عقلانیت
در کلمه «مدارا» معنای بسیار خوبی نهفته است و ریشه در «درایت» دارد. درایت یعنی آدم عقلش را طوری به کار بیندازد که: «من چه کار کنم تا از اخلاق بد دیگران آسیب نبینم یا کمتر آسیب ببینم؟» این مفهوم در مدارا وجود دارد؛ کلمهی عمیق و پرمحتوایی است که در اسلام بسیار به آن سفارش شده است.
پس درایت یعنی عقل را به کار بیندازیم، آنطرفتر، عقبتر و اول و آخر ماجرا را نگاه کنیم و ببینیم در برابر یک آدم بدفکر، بددهن یا بدحرف چه راهکاری داشته باشیم که کمتر لطمه بخوریم.
۳. خطر تصمیمگیری در عصبانیت
نکته مهم دیگر این است که در عصبانیت تصمیم نگیرید. در حالت برآشفتگی بنا را بر کاری نگذارید. اجازه دهید کمی بگذرد، حالتان جا بیاید و استراحت کنید. بگذارید برای وقتی که آرام هستید و اعصابتان سر جای خودش است.
دیدهاید که وقتی آدم عصبانی است تصمیمی میگیرد، اما یکی دو ساعت که میگذرد و آرام میشود، با خود میگوید: «ولش کن، حالا در آن حد هم نبود.» تصمیم درست را باید در همان زمانِ «بعدتر» (زمان آرامش) گرفت.