قانون طلایی تقویت اراده

برای تقویت اراده، باید به ماهیت نعمتی که خدا به انسان داده توجه کنیم. خداوند نعمتی به نام «تصمیم» و «اراده» به انسان‌ها داده است. ببینید، بعضی چیزها در این دنیا هست که وقتی از آن‌ها استفاده می‌کنید، کم می‌شوند؛ مثل پول و سایر مادیات. اما یک چیزهایی را هم خدا به آدم داده که وقتی آن‌ها را به کار می‌گیرید و استفاده می‌کنید، نه‌تنها کم نمی‌شوند، بلکه تولید و مضاعف می‌شوند. یکی از آن‌ها اراده است.

۱. همه سرمایه اولیه را دارند

خداوند یک حدّ پایه و اولیه‌ای از اراده را به همه داده است. همین‌که شما تصمیم گرفتید، از خانه بلند شدید و تا اینجا آمدید، این یعنی اراده دارید. می‌توانستید هم بگویید «حال ندارم» و نیایید. هر کاری که انسان انجام می‌دهد، ناشی از یک تصمیم و نیت است که «من الان بلند شوم و این کار را بکنم»؛ این همان اراده است. حتی کسی هم که کاری را انجام نمی‌دهد، باز هم نوعی تصمیم‌گیری است؛ یعنی اراده نمی‌کند و تصمیم به انجام نمی‌گیرد.

۲. قانون مصرف: استفاده کن تا زیاد شود

پس خدا یک حدی از اراده را به همه داده است. فرمول خداوند برای زیاد شدن این سرمایه چیست؟ خدا می‌فرماید: «همینی را که داری، آنجایی که باید استفاده کنی، استفاده کن؛ تقویت می‌شود.» الان وقتش رسیده که فلان کار را انجام دهید. اینجا دو حالت پیش می‌آید:

• حالت اول: کاری را که الان باید انجام دهید، می‌روید و انجام می‌دهید. اینجا شما کمک کردید که این اراده تقویت شود.
• حالت دوم: وقتِ کار است، جایِ کار است، ولی نمی‌روید انجام دهید. اینجا کمک کردید اراده‌تان ضعیف شود. مطمئن باشید اگر اینجا کوتاهی کردید، اراده‌تان از این لحظه به بعد ضعیف‌تر شده است.

۳. دامِ تنبلی و سرایتِ همت

لذا کسانی که تنبل و بی‌عار هستند، بی‌اراده می‌شوند؛ کار را ول می‌کنند، تلاشی نمی‌کنند و همتی ندارند. این‌ها دچار «ضعف اراده» می‌شوند و مدام این ضعف در وجودشان بیشتر می‌شود. اما آن‌هایی که تلاش می‌کنند و وقتی موقعِ کاری می‌رسد آن را انجام می‌دهند، کمک می‌کنند اراده‌شان قوی‌تر شود. این قوت اراده، کم‌کم به کارهای دیگر هم سرایت می‌کند.

من باب مثال: یک وقت خانم‌های خانه‌دار را در نظر بگیرید؛ کارهایی در خانه ریخته است. دو حالت دارد: یا کارها هست و رها می‌کند و می‌گوید: «ولش کن، حال نداریم.» اما یک وقت نه، بلند می‌شود تا یک کار را انجام دهد. مثلاً می‌بینید رفته دو تا ظرف بشوید، اما می‌افتد روی دور و دارد در و دیوار را هم اسکاج می‌کشد! چه شد؟ با انجام دادنِ یک کار، اراده‌اش بیشتر شد و میل و رغبتش افزایش یافت. این همان تقویت اراده است. وقتی یک کار را انجام می‌دهید، گاهی زمینه پیش می‌آید و کارهای دیگر را هم انجام می‌دهید. اما وقتی کار را رها می‌کنید، آدم می‌گوید: «حال ندارم»؛ این را حال ندارم، آن را هم حال ندارم و این‌گونه وضعیت هی بدتر می‌شود.