چالش افشای اسرار در تحقیق ازدواج
اگر احساس میکنید که صحبت کردن شما مشکلاتی (برای خودتان یا روابط خانوادگی) ایجاد میکند، بله؛ بهتر است اصلاً خود را در معرض مشورت قرار ندهید.
۱. امانتداری و ادای حق مشورت
نکته مهم این است که وقتی انسان در جایگاه مشورت قرار میگیرد، باید حق مطلب را ادا کند. یعنی اگر نکتهای در سرنوشت آن ازدواج دخیل است و طرف مقابل آن را میپرسد و ما میدانیم اما نگوییم، مقصریم. فرد دارد برای یک عمر زندگی تحقیق میکند؛ چارهای هم ندارد، راهش همین پرسوجو است؛ نمیتواند که بیاید داخل خانه مردم زندگی کند تا بفهمد. حالا اگر ما اینجا چیزی را که میدانیم، عمداً نگوییم و توجه نکنیم، مقصریم. این پنهانکاری مصداق «خیانت در مشورت» است.
(کسی که مورد مشورت قرار میگیرد، امین است).
۲. راهکار: عذرخواهی و کنارهگیری
اما آنجایی که انسان میبیند اگر حرف بزند باید حقایقی را بگوید، و از طرف دیگر گفتن این حرفها برای خودش صلاح نیست (و باعث دردسر یا کدورت میشود)، راهکار چیست؟ بهترین کار این است که صریحاً بگوید: «من معذورم و نمیتوانم در این مورد چیزی بگویم.»
با این روش، نه دروغ گفتهاید و خیانت کردهاید، و نه خودتان را بیجهت درگیر ماجرا کردهاید.