پرسش:

نخیر، این‌طور نیست که نشود کاری کرد. راهکار دارد:

اگر شما با عده‌ای که با هم هم‌سنخ هستید رفت و آمد کنید و بچه‌هایی که تقریباً هم‌سن و سال هستند کنار هم باشند، مسئله حل می‌شود. گاهی خودتان تفریحات سالم را فراهم کنید؛ بیرون بروید تا بچه‌ها مشغول بازی‌های بدنی و فکری و این‌طور چیزها بشوند.

نکته مهم این است که وقتی بیرون رفتید، تازه گوشی ندهید دست بچه! اگر مشغول بازی و فعالیت شوند، از نظر روحی تأمین می‌شوند. این فضا الان هم هست و مشکلی نیست.

آدم باید آستین بالا بزند؛ نمی‌شود گوشه خانه نشست. اگر گوشه خانه بنشینید، بچه بازی می‌خواهد، شما هم که وقت و حوصله ندارید و نمی‌توانید با او بازی کنید؛ در نتیجه مجبور می‌شوید گوشی بدهید دستش یا او را بفرستید سراغ این دستگاه‌ها؛ که این‌ها هم آسیب دارد. آدم باید تا می‌تواند اوقات فراغت بچه‌ها را با فعالیت پر کند.

یکی از بهترین راه‌ها هم «مسجد» است. مثلاً الان که شب‌ها طولانی است، بیایند مسجد؛ بعد از مراسم شما برای هم‌سن‌ و سال‌هایشان یک برنامه‌ای بگذارید، یک بازی یا کار مفیدی که خودتان هم روی آن نظارت داشته باشید. اگر این کارها را انجام دهند، نیازشان تأمین می‌شود و دیگر سراغ تفریحات ناسالم نمی‌روند.