کار سختی است دیگر. آبروی کسی را آدم می‌برد، بعد نمی‌تواند جمعش کند. آن مقداری که می‌تواند باید اعلام کند؛ اگر حرفی زده، موضعی گرفته، چیزی گفته که نبوده و تهمت زده، یا خلافش حرف زده است، باید اصلاح کند.

۱. قتلگاه ایمان

این فضای مجازی «قتلگاه ایمان» است؛ قتلگاه است. این‌هایی که اصرار دارند در اینجا بیایند و در هر چیزی موضعی بگیرند، حرفی بزنند و نظر بدهند، بدانند اینجا قتلگاه ایمان است.

آدم یک حرفی می‌زند، یک موضعی می‌گیرد و یک چیزی نسبت به یک فردی، یک تصمیمی یا یک جریانی می‌گوید؛ بعد سال‌ها شاید بفهمد که این اشتباه بوده است. بعد چطوری می‌خواهد جبرانش کند؟ نمی‌شود.

۲. پرهیز از اظهارنظر ناآگاهانه

لذا از همین اول انسان باید حواسش باشد که آخرتش را به دنیای بقیه نفروشد. ضرورت ندارد در چیزی که من آشنایی ندارم، تخصص ندارم و از پشت‌پرده‌ها خبر ندارم، بخواهم حرف بزنم و نظر بدهم. چه کسی از من نظر خواست؟ آن کسی که باید نظر بدهد، باید بدهد؛ با من نیست.

من باید آن چیزی را که مطمئنم، یقین دارم درست است و از راه درستش شنیدم بپذیرم؛ بعد هم تلاش نکنم زود پخشش کنم. شاید همین هم جهتی دارد که انسان متوجه نیست.