مقدمه و اهمیت تکرار درس‌های رهبری

بسم الله الرحمن الرحیم

مطالب مهمی را مقام معظم رهبری شب گذشته فرمودند؛ مطالبی که ایشان می‌فرمایند مثل درس می‌ماند و مثل چراغ راهی است برای آینده. به قول ما طلبه‌ها: «الدرسُ حرفٌ و التکرارُ الفٌ». وقتی آدم درس یاد می‌گیرد، [اگرچه] یک بار یاد می‌گیرد ولی باید هزار بار آن را تکرار کند.

ما در این سال‌ها مطالب و مسائل بسیار مهمی را در موضوعات مختلف از زبان ایشان شنیده‌ایم که مطرح فرموده‌اند؛ ولی متأسفانه گاهی مسئولین — مخصوصاً بعضی از آن‌ها — و گاهی وقت‌ها خود ما، یادمان می‌رفت. وقتی به آن مسائل توجه نمی‌شود یا فراموش می‌گردد، خسارت‌بار است. من به صورت مختصر اشاره می‌کنم تا وقتتان را نگیرم؛ ایشان به سه مطلب مهم اشاره فرمودند:

مطلب اول: اهمیت حفظ اتحاد و وحدت ملی

یکی بحث «اتحاد» بود؛ این مسئله‌ی اتحاد همان چیزی بود که دشمن را در این جنگ دوازده‌روزه، در رسیدن به هدفش مأیوس و ناامید کرد. ایشان روی مسئله‌ی اتحاد خیلی تأکید دارند. بسیاری از مسائل و مصالحی که اکنون مطرح است، در چارچوب همین مسئله‌ی اتحاد و وحدت معنا پیدا می‌کند که باید وجود داشته باشد.

اختلاف نظر وجود دارد، ولی ما باید این مسئله [اتحاد] را از بین خودمان، از همین مسجد، از میان اهل و عیالمان و همه با هم داشته باشیم تا در سطح وسیع‌تر به جامعه برسد. اگر اخلاق ما، اخلاقِ افتراق، جدایی و دور شدن از هم باشد، فرقی نمی‌کند؛ یک اخلاق فردی، در سطح اجتماعی هم اثر و عارضه‌ی خودش را خواهد داشت.

اتحاد باید حفظ شود. فرمودند آن چیزی که من روی آن تأکید می‌کنم، این است که این عامل وحدت باید باقی بماند؛ چراکه آن چیزی که آن‌ها را مأیوس کرد، همین بود. إن‌شاءالله امروز نیز ملت ما اتحادشان همان اتحاد روز بیست‌و‌سه و بیست‌و‌چهار خرداد خواهد بود که علیه دشمن به خیابان‌ها آمدند.

مطلب دوم: مسئله‌ی فناوری هسته‌ای و غنی‌سازی

مسئله‌ی دوم، موضوع «غنی‌سازی» بود. متأسفانه بالاخره امثال ما و کسان دیگر کوتاهی می‌کنیم و ایشان مجبور می‌شوند بیایند و این مسائل را توضیح بدهند؛ مثلاً اینکه مسئله‌ی غنی‌سازی چه اهمیتی دارد؟

اجمال کلام این است که مهم‌ترین سرمایه‌گذاری برای آینده‌ی این مملکت، در همین مسئله است که در همه‌چیز فایده و اثر دارد؛ در صنعت، در کشاورزی، در بهداشت، در درمان و در مسائل مختلف. کسانی که آگاه هستند می‌دانند که با نفت، گاز و زغال‌سنگ نمی‌شود آینده‌ی کشور را تضمین کرد؛ این [فناوری] نیرویی است که به آن نیاز داریم.

لذا دشمن نمی‌خواهد ما به این سمت برویم و همه‌ی جنگش با ما — که البته بهانه‌اش را سر این مسئله گذاشته — به خاطر همین است. این قدم اول است که می‌خواهد ما را مأیوس کند. ایشان توضیحاتی درباره‌ی اهمیت آن دادند و فرمودند که فشارهایی می‌آید، اما ما قطعاً تسلیم نمی‌شویم و نخواهیم شد إن‌شاءالله.

این دستاورد را که این‌همه برایش رنج کشیده شده است، به باد نخواهیم داد. این‌ها وقتی می‌گویند «تعطیل کنید»، یعنی همه‌ی این‌ها دود شود و به هوا برود! ملت غیرتمندی مثل ملت ایران، توی دهن گوینده‌ی این حرف می‌زند و این حرف را نمی‌پذیرد.

مطلب سوم: شناخت ماهیت دشمن و ابعاد مذاکره با آمریکا

موضوع سومی که مطرح کردند، «مسئله‌ی آمریکا» است. این هم دوباره از آن مسائلی است که متأسفانه مدام تجربه می‌شود؛ از اول انقلاب تجربه شده، شاید از قرارداد الجزایر شروع شد و بالاخره تا به امروز همین‌طور تجربه می‌شود. اما وقتی ما ماهیت دشمنمان را نمی‌شناسیم [دچار مشکل می‌شویم]؛ مشکل دشمن ما با هسته‌ای و موشک و این‌ها نیست، ما ماهیتاً با هم مشکل داریم.

مشکل ما این است که او نمی‌خواهد دین و عدالت در جایی از دنیا برقرار شود، صحبت از این‌ها باشد و کسی دنبال این‌ها برود. عدالت، آن‌ها را از بین می‌برد و پایه‌های فکری و اجتماعی‌شان را نابود می‌کند.

ایشان به مسئله‌ی مذاکره با آمریکا اشاره کردند که این کار سودی برای ما ندارد، بلکه ضرر دارد. سود ندارد چون نتیجه‌اش را خودش از قبل معلوم کرده و گفته است باید به این‌جا برسد که شما غنی‌سازی نداشته باشید. غنی‌سازی مرحله‌ی اول است؛ اشاره کردند که معاونش گفته است نباید موشک هم داشته باشید! بعد چه موشکی؟ موشک میان‌برد و کوتاه‌برد را هم نباید داشته باشید؛ یعنی کلاً باید خلع سلاح شوید، قدم به قدم.

این‌ها در قرآن کریم آمده است و چیزی نیست که اکنون ببینیم و تعجب کنیم؛ آن‌ها این‌گونه هستند، قدم به قدم جلو می‌آیند. وقتی ما اظهار ضعف کنیم، آن‌ها جلو می‌آیند؛ غنی‌سازی نباشد، بعد موشک هم نباشد. موشک نه فقط دوربرد، بلکه اکنون می‌گویند کوتاه‌برد و میان‌بردش هم نباشد؛ یعنی موشکی که از این شهر تا فاصله‌ی شهر دیگر برود را هم نداشته باشید؛ یعنی کلاً خلع سلاح شوید! این همان نتیجه‌ای است که آن‌ها از مذاکره می‌خواهند و دنبالش هستند تا آن را به دست بیاورند.

فرمودند ما این را نمی‌پذیریم و زیر بار آن نمی‌رویم. این مذاکره نیست، این زورگویی است؛ تحمیل زورگویی به ملت ایران است که ما زیر بار آن نمی‌رویم.

این کار ضرر هم دارد؛ ضررش این است که این قدم اول نیست و قدم آخر هم نخواهد بود. وقتی در این مرحله جلو بیاید و ببیند ما عقب‌نشینی کرده‌ایم، قدم بعدی، قدم بعدی و قدم بعدی را برمی‌دارد و این انتها ندارد. چنین مذاکره‌ای نشانه‌ی تهدیدپذیریِ ایران اسلامی است. اگر با این منطق به مذاکره برویم، او می‌فهمد که ترسیده‌ایم و پای میز مذاکره آمده‌ایم و راه تسلیم دارد باز می‌شود؛ امروز غنی‌سازی، فردا موشک و بعد هم مسائل دیگر.

بعد هم مسئله‌ی برجام را مثال زدند که دیدیم به کجا منتهی شد. ایشان چه هشدارهای عمیق و دوراندیشانه‌ای در آن زمان دادند، اما توجهی نشد و متأسفانه همان شد که شد و اکنون داریم می‌بینیم.

دعا و پایانی

إن‌شاءالله خدا به ما کمک کند تا مصالحمان، منافعمان و مفاسدمان را درست و به موقع تشخیص بدهیم و نعمت وجود مبارک ایشان را بر سر ما مستدام بدارد.

برای سلامتی ایشان، همه‌ی خدمت‌گزاران، سلامتی خودتان، همه‌ی ملت ایران و نابودی جبهه‌ی کفر صلواتی عنایت [بفرمایید].

۱. تکرار و تبیین؛ شرط اثربخشی رهنمودها

مطالب و مسائلی که مقام معظم رهبری مطرح می‌فرمایند، به منزله‌ی درس و چراغ راهی برای آینده است. به قول ما طلبه‌ها: «الدرسُ حرفٌ و التکرارُ الفٌ». وقتی انسان درسی را فرا می‌گیرد، اگرچه آن را یک بار یاد می‌گیرد اما باید هزار بار تکرار کند. در این سال‌ها، مطالب و مسائل بسیار مهمی در موضوعات مختلف مطرح شده است؛ اما متأسفانه گاهی مسئولین — مخصوصاً بعضی از آن‌ها — و گاهی نیز خود ما، دچار غفلت و فراموشی می‌شدیم. هنگامی که به این مسائل توجه لازم صورت نگیرد یا به دست فراموشی سپرده شود، نتیجه‌ای جز خسارت و آسیب برای جامعه و کشور به همراه نخواهد داشت.

۲. اتحاد؛ عامل اصلی مأیوس شدن دشمن

مسئله‌ی اتحاد و وحدت ملی، همان عامل کلیدی و سرنوشت‌سازی بود که دشمن را در جنگ دوازده‌روزه، در رسیدن به اهداف شوم خود کاملاً مأیوس و ناامید کرد. رهبر معظم انقلاب روی مسئله‌ی اتحاد تأکید بسیار ویژه‌ای دارند. در واقع، بسیاری از مسائل، مصالح و منافع کلانی که امروز در کشور مطرح است، تنها در چارچوب همین اتحاد و وحدت ملی معنا و مفهوم پیدا می‌کند. وجود اختلاف‌نظر در جامعه امری طبیعی است، اما ما باید این روحیه و مسئله‌ی اتحاد را ابتدا از بین خودمان، از مساجد، خانواده‌ها و روابط نزدیکمان آغاز کنیم تا در ادامه، این فرهنگ به سطح وسیع‌تر جامعه منتقل شود.

۳. عواقب اخلاق افتراق و جدایی در جامعه

اگر اخلاق ما در جامعه، اخلاقِ افتراق، جدایی، تفرقه و دور شدن از یکدیگر باشد، آسیب‌های جدی به همراه خواهد داشت. فرقی نمی‌کند؛ یک اخلاق فردی منفور، در سطح کلان اجتماعی نیز اثرات منفی و عوارض مخرب خودش را به جای خواهد گذاشت. بنابراین، اتحاد ملی باید تحت هر شرایطی حفظ شود. آن عاملی که دشمنان را ناامید و مأیوس کرد، همین عامل وحدت بود که باید باقی بماند. إن‌شاءالله امروز نیز ملت ما اتحاد خود را همانند روزهای حماسه‌آفرین بیست‌وسه و بیست‌وچهار خرداد که علیه دشمن به خیابان‌ها آمدند، با قدرت حفظ خواهند کرد.

۴. غنی‌سازی؛ بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری برای آینده کشور

مسئله‌ی فناوری هسته‌ای و غنی‌سازی، مهم‌ترین و حیاتی‌ترین سرمایه‌گذاری برای آینده‌ی این مملکت است. این فناوری راهبردی در تمامی حوزه‌ها فایده و اثرات شگرفی دارد؛ از توسعه‌ی صنعت و کشاورزی گرفته تا پیشرفت‌های پزشکی، بهداشت و درمان و دیگر مسائل مختلف کشور. کسانی که به مسائل علمی و جهانی آگاه هستند، به خوبی می‌دانند که تنها با تکیه بر منابع فسیلی مانند نفت، گاز و زغال‌سنگ نمی‌شود آینده‌ی اقتصادی و توسعه‌ی یک کشور را تضمین کرد. این فناوری، نیروی محرکه‌ای است که کشور برای بقا و پیشرفت خود به آن نیاز مبرم دارد.

۵. ماهیت واقعی دشمنی آمریکا با ملت ایران

اگر ابعاد مخالفت‌ها را بررسی کنیم، درمی‌یابیم که دشمن نمی‌خواهد ما به سمت فناوری‌های راهبردی برویم و تمام جنگ و خط‌ونشان کشیدن‌هایش با ما — که البته بهانه‌ی آن را مسئله‌ی هسته‌ای قرار داده — به خاطر همین موضوع است. ما باید ماهیت واقعی دشمن خود را بشناسیم؛ مشکل اصلی دشمن با ما، صرفاً بر سر مسائلی مانند انرژی هسته‌ای و موشک نیست، بلکه ما ماهیتاً با یکدیگر مشکل داریم. مشکل اصلی آن‌ها این است که نمی‌خواهند دین، حق‌طلبی و عدالت در نقطه‌ای از دنیا برقرار شود، سخنی از آن به میان بیاید یا ملتی به دنبال تحقق آن حرکت کند.

۶. سراب مذاکره با آمریکا و خلع سلاح قدم‌به‌قدم

مذاکره با آمریکا هیچ‌گونه سودی برای ملت ما ندارد، بلکه سرتاسر ضرر و خسارت است. این کار سودی ندارد چون نتیجه‌ی نهایی آن را خودشان از قبل مشخص کرده و گفته‌اند که خروجی مذاکره باید این باشد که ایران غنی‌سازی نداشته باشد. البته غنی‌سازی تنها مرحله‌ی اول است؛ کمااینکه مقامات آن‌ها صراحتاً اعلام کرده‌اند که ایران نباید موشک هم داشته باشد! آن هم نه فقط موشک‌های دوربرد، بلکه موشک‌های میان‌برد و کوتاه‌برد را هم منع می‌کنند. این یعنی آن‌ها به دنبال خلع سلاح کامل و قدم‌به‌قدم ایران هستند؛ راهبردی که اگر در برابر آن ضعف نشان دهیم، پیشروی خواهند کرد.

۷. برجام؛ آیینه‌ی عبرت و پیامد عقب‌نشینی

تحمیل مطالبات ظالمانه به ملت ایران، مذاکره نیست بلکه زورگویی آشکار است که ما هرگز زیر بار آن نخواهیم رفت. این‌گونه مذاکرات ضررهای بزرگی دارد؛ چراکه امتیاز دادن در گام اول، هرگز قدم آخر نخواهد بود. وقتی دشمن در یک مرحله جلو بیاید و ببیند ما عقب‌نشینی کرده‌ایم، قدم‌های بعدی را برمی‌دارد و این زیاده‌خواهی هیچ انتهایی ندارد. چنین مذاکره‌ای نشانه و سیگنالِ تهدیدپذیری کشور است. مصداق عینی این مسئله، تجربه‌ی برجام است که همگان دیدند به کجا منتهی شد؛ با وجود هشدارهای عمیق و دوراندیشانه‌ای که در آن زمان داده شد، توجه لازم صورت نگرفت و متأسفانه پیامدهای آن را دیدیم.

1️⃣ اهمیت تبیین و تکرار رهنمودها

◽️ فرامين رهبری؛ درس و چراغ راه آینده

◽️ قاعده «الدرس حرف و التکرار الف» و ضرورت تکرار مصالح

2️⃣ راهبرد کلیدی اتحاد و وحدت ملی

◽️ ناامیدی و یأس دشمن در جنگ دوازده‌روزه

◽️ ضرورت تسری اتحاد از نهادهای کوچک به کل جامعه

3️⃣ پیامدهای اخلاق تفرقه و افتراق

◽️ عوارض تخریب‌گر اخلاق فردی و اجتماعی بر وحدت

◽️ استمرار روحیه حماسی خردادماه در برابر دشمنان

4️⃣ اهمیت راهبردی فناوری و غنی‌سازی هسته‌ای

◽️ غنی‌سازی؛ حیاتی‌ترین سرمایه‌گذاری برای آینده کشور

◽️ ناکافی بودن منابع فسیلی برای تضمین آینده ایران

5️⃣ ماهیت‌شناسی دشمنی و مواجهه با آمریکا

◽️ فراتر بودن ریشه خصومت‌ها از مسائل هسته‌ای و موشکی

◽️ هراس دشمن از برقراری دین، حق‌طلبی و عدالت

6️⃣ سراب مذاکره و ترفند خلع سلاح قدم‌به‌قدم

◽️ بی‌فایده بودن مذاکره و اصرار دشمن بر توقف غنی‌سازی

◽️ زیاده‌خواهی آمریکا؛ از حذف موشک‌های دوربرد تا کوتاه‌برد

7️⃣ عبرت‌های برجام و پیامد عقب‌نشینی

◽️ آشکار شدن سیگنال تهدیدپذیری کشور در صورت پذیرش زورگویی

◽️ لزوم عبرت‌آموزی از فرجام برجام و هشدارهای دوراندیشانه رهبری