💠 فلسفه دعا

✍️ما در دعا کردن چیزی را از خدا طلب می کنیم؛ این چیز هر چه که باشد (مسئله ای مادی یا معنوی، حل مشکل یا شفای مریض و یا هر چیزی)، چیزی نیست که ﺧﺪﺍ ﻧﺪﺍﻧﺪ ﯾﺎ ﺑﻠﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ.
و ﻗﺮﺍﺭ هم ﻧﯿﺴﺖ که ما چیزی را ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﯾﺎﺩ ﺑﺪﻫﯿﻢ، ﯾﺎﺩﺁﻭﺭﯼ ﮐﻨﯿﻢ، ﻫﺸﺪﺍﺭ ﺩﻫﯿﻢ ﯾﺎ ﺗﺬﮐﺮ ﺩﻫﯿﻢ ﮐﻪ ﺣﻮﺍﺳﺶ ﭘﺮﺕ ﻧﺸﻮﺩ ﯾﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﺪ. ﺍﯾﻦ ﻫﺎ ﻫﯿﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﺪﺍ ﺻﺪﻕ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ.

❗️ پس ﭼﺮﺍ ﺧﺪﺍ ﺩﻋﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﺭﺍ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻗﺪﺭ ﻫﻢ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟
در این حد که ﺩﺭ ﺁﯾﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﮐﺮﯾﻢ ﺧﺪﺍﯼ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ:
 📖"قُلْ مَا يَعْبَؤُاْ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَآؤُكُمْ"
(سوره فرقان آیه۷۷)
 ﺍﯼ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﮕﻮ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﻋﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﺷﻤﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺍﻋﺘﻨﺎﯾﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ 
ﻭ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. 
" اگر ﻣﺸﮑﻠﯽ ﺩﺍﺭﯾﺪ؛ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺗﻼﺵ ﮐﻨﯿﺪ ﻭ ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﺣﻠﺶ ﮐﻨﯿﺪ.
اگر ﻧﯿﺎﺯﯼ ﺩﺍﺭﯾﺪ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺗﻼﺵ ﮐﻨﯿﺪ ﻭ ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﺑﺮﻃﺮﻓﺶ ﮐﻨﯿﺪ. ﻣﻦ ﮐﻤﮑﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ."

‼️ ﺁﯾﺎ ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﺩﻋﺎﯼ ﻣﺎ ﺍﺣﺘﯿﺎﺝ ﺩﺍﺭﺩ؟ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺧﻠﻖ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻫﻤﻪ ﻋﺎﻟﻢ ﺭﺍ ﺁﻓﺮﯾﺪﻩ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻭ ﺩﻋﺎﯼ ﻣﺎ ﺍﺣﺘﯿﺎﺝ ﺩﺍﺭﺩ؟ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺎ ﺍﺣﺘﯿﺎﺝ ﺩﺍﺭﺩ؟ خب ﺍﺣﺘﯿﺎﺟﯽ ﮐﻪ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
پس ﺁﯾﺎ ﻣﺼﻠﺤﺖ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺪ؟ چرا میداند؛ بلکه ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ما هم می‌داند. پس چرا دعا کنیم؟؟
 
💎 ﺍﻧﺴﺎﻥ وقتی اهل دعا نیست و ایمانش ضعیف است، یا فکر می کند همه چیز مرتب است و یا اگر هم نیست، فکر می کند خودش می تواند اوضاع را درست کند! اینجاست که احساس بی نیازی می کند و ﻭﻗﺘﯽ انسان ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﯽ ﻧﯿﺎﺯﯼ ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﻃﻐﯿﺎﻧﮕﺮﯼ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻧﯿﺎﺯﯼ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﮐﺎﺭﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﺪ ﺍﯾﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﻐﯿﺎﻥ ﻭﺍ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﺩ. 

🔺 ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺍﺻﻠﯽِ دعا ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ ﺩﻋﺎ ﮐﺮﺩﻥ، این واقعیت را که فقیر و محتاج به خداست درک می کند و این باور را ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺗﻘﻮﯾﺖ میﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﺤﺘﺎﺝ ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻢ.

🕌 مسجد میزان‌الاعمال
🗓۹ آبان ۱۴۰۳