بسم الله الرحمن الرحیم.

تفکیک‌ناپذیری میدان و دیپلماسی

در ادامه بیاناتی که رهبر معظم داشتند، نکته بعدی که تذکر دادند این بود که به حمدالله نظام در میدان‌های مختلف و در شرایط مختلف، دستِ پر دارد؛ این‌طور نیست که اگر در یک میدانی بخواهد حرفی برای گفتن داشته باشد و دستش پر باشد، میدان دیگری لابد شاید دستش خالی است. یک زمانی تلاش شد یک دوگانگی بین مردم انداخته بشود؛ مثلاً فرضاً این‌طور وانمود می‌کردند که بین میدان و شرایط دیپلماسی خارجی، کانّه یک تضادی هست؛ و اگر ما بخواهیم مثلاً در دیپلماسی و ارتباط با کشورهای دیگر موفق باشیم، نباید در عرصه نظامی، داشته‌های نظامی‌مان و قدرت نظامی‌مان را به رخ بکشیم یا نشان بدهیم.

مبانی قرآنیِ قدرت بازدارندگی

این حرف‌ها با نص صریح قرآن کریم منافات داشت. خدا در قرآن می‌فرماید آن‌چنان باید به امکانات مجهز بشوید: «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ»، و در ادامه می‌فرماید: «تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ»؛ یعنی شما باید چنان مجهز باشید و امکانات نظامی‌تان پیشرفته باشد، که این پیشرفت و قدرت نظامی شما، دشمن را بترساند و بازدارندگی ایجاد کند، تا آن‌ها حتی جرئت نکنند فکر حمله را هم به سرشان راه بدهند.

ابطال شبهه تضعیف نظامی برای توفیق دیپلماتیک

یک زمانی این‌طور القا کردند که اگر ما در یک حالت خوشبینانه بخواهیم با دشمنان‌مان مثلاً مذاکره یا ارتباطی داشته باشیم، در این جهت نباید چیزی نشان بدهیم و نباید اظهار وجود بکنیم؛ چون آن‌ها ناراحت و اذیت می‌شوند. متأسفانه این حالت را [در جامعه] انداختند. اما در این شرایط جنگ اخیری که پیش آمد، برای خیلی‌ها ثابت شد و دیدند که این حرف‌ها واقعیت ندارد. به هر حال...

ورود مقتدرانه ملت ایران در تمامی عرصه‌ها

[رهبر معظم] می‌فرمایند: «بنده عرض می‌کنم که همه باید بدانند؛ هم دوستان ما بدانند، هم دشمنان ما، و هم خود ملت ایران بدانند — که می‌دانند — این است که ملت ایران در هیچ میدانی به صورت طرفِ ضعیف ظاهر نخواهد شد.» حالا هر میدانی که می‌خواهد باشد؛ چه مذاکره باشد، چه [میدان] نظامی باشد، ما از نقطه ضعف و موقعیت ضعیف وارد نخواهیم شد.

این امر، هم برای قوت قلب ماست و هم مبنای حساب‌کتابی است که طرف مقابل ما باید بکند و بداند؛ چون ما همه ابزارهای لازم را داریم؛ هم منطق داریم و هم نیرو داریم. در هر دو طرف دست‌مان پر است؛ هم در میدان دیپلماسی و هم در میدان نظامی. ان‌شاءالله به توفیق الهی هر وقت وارد بشویم، با دستِ پر وارد خواهیم شد.

واقعیت‌های میدان و پیامد نمایش ضعف

البته جنگ، زدن و خوردن دارد؛ معلوم است که در جنگ هم زدن هست و هم خوردن، و نمی‌شود توقع داشت که هیچ حادثه‌ای پیش نیاید؛ ولی به حمدالله دست‌مان پر است، هم در دیپلماسی و هم در عرصه نظامی، به توفیق الهی [دست برتر را داریم].

این [بیانات] به نحوی جواب به آن القای شبهه‌ای بود که می‌شد و خیلی هم رویش تلاش کردند؛ می‌خواستند این‌طور وانمود بکنند که این دو تا با هم یک تعارضی دارند و ما اگر بخواهیم در دیپلماسی موفق بشویم، نباید در جانب میدان و در جانب نظامی‌مان، در مقابل دشمن اظهار قدرت و عرض اندام بکنیم.

غلط بودن این مسائل در همین مدت نشان داده شد؛ چرا که ما هر جا خودمان را ضعیف نشان بدهیم، آن‌ها با قوت وارد می‌شوند. این در قرآن کریم هم آمده است؛ آن‌ها طوری هستند که هر چه ما ضعیف‌تر بروشیم و ضعف نشان بدهیم — خاصیت دشمنان دین و دشمنان ما همین است — از همان نقطه ضعف استفاده می‌کنند و با قدرت [بیشتری] وارد می‌شوند.

ان‌شاءالله خدا به همه توفیق مرحمت کند. برای سلامتی همه خدمتگزاران به اسلام و مردم، و مخصوصاً رهبر معظم، و سلامتی خودتان و خانواده‌هایتان، صلواتی عنایت بفرمایید.

۱. نفی دوگانگی کاذب میان «میدان» و «دیپلماسی»

نظام اسلامی در میدان‌های مختلف و در شرایط گوناگون، دستِ پر دارد. این‌گونه نیست که اگر در یک میدانی بخواهد حرفی برای گفتن داشته باشد، دستش در میدان دیگر خالی باشد. یک زمانی تلاش شد یک دوگانگی میان مردم ایجاد شود؛ مثلاً این‌طور وانمود می‌کردند که بین میدان و شرایط دیپلماسی خارجی، کانّه یک تضادی هست و اگر ما بخواهیم در دیپلماسی و ارتباط با کشورهای دیگر موفق باشیم، نباید در عرصه نظامی، داشته‌ها و قدرت نظامی‌مان را به رخ بکشیم یا نشان بدهیم. اما در شرایط جنگ اخیری که پیش آمد، برای خیلی‌ها ثابت شد و دیدند که این حرف‌ها واقعیت ندارد.

۲. منطق قرآن؛ اقتدار نظامی عامل بازدارندگی و امنیت

این سخنان که نباید قدرت نظامی را نشان داد، با نص صریح قرآن کریم منافات دارد. خداوند متعال در قرآن می‌فرماید آن‌چنان باید به امکانات مجهز بشوید: «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ» و در ادامه می‌فرماید: «تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ»؛ یعنی شما باید چنان مجهز باشید و امکانات نظامی‌تان پیشرفته باشد، که این پیشرفت و قدرت نظامی شما، دشمن را بترساند و بازدارندگی ایجاد کند، تا آن‌ها حتی جرئت نکنند فکر حمله را هم به سرشان راه بدهند. بنابراین، تقویت حوزه نظامی نه تنها مانع دیپلماسی نیست، بلکه پشتوانه اصلی امنیت جامعه است.

۳. موضع اصولی ایران؛ نفی مطلق ورود از جایگاه ضعف

رهبر معظم انقلاب می‌فرمایند: «بنده عرض می‌کنم که همه باید بدانند؛ هم دوستان ما بدانند، هم دشمنان ما، و هم خود ملت ایران بدانند — که می‌دانند — این است که ملت ایران در هیچ میدانی به صورت طرفِ ضعیف ظاهر نخواهد شد.» حالا هر میدانی که می‌خواهد باشد؛ چه مذاکره باشد و چه میدان نظامی، ما از نقطه ضعف و موقعیت ضعیف وارد نخواهیم شد. این امر، هم برای قوت قلب ماست و هم مبنای حساب‌کتابی است که طرف مقابل ما باید بکند و بداند؛ چون ما همه ابزارهای لازم را داریم؛ هم منطق داریم و هم نیرو داریم.

۴. پیامد نمایش ضعف در برابر دشمنان

در میدان دیپلماسی و در میدان نظامی، ان‌شاءالله به توفیق الهی هر وقت وارد بشویم، با دستِ پر وارد خواهیم شد. البته جنگ، زدن و خوردن دارد و نمی‌شود توقع داشت که هیچ حادثه‌ای پیش نیاید؛ ولی به حمدالله دست‌مان پر است. این‌که می‌خواستند وانمود بکنند ما اگر بخواهیم در دیپلماسی موفق بشویم، نباید در مقابل دشمن اظهار قدرت و عرض اندام بکنیم، کاملاً غلط است؛ چرا که ما هر جا خودمان را ضعیف نشان بدهیم، آن‌ها با قوت وارد می‌شوند. خاصیت دشمنان دین این است که از همان نقطه ضعف استفاده می‌کنند و با قدرت بیشتری وارد می‌شوند.

1️⃣ تفکیک‌ناپذیری «میدان» و «دیپلماسی»

◽️ دستِ پر نظام در تمامی میدان‌ها و شرایط مختلف

◽️ نفی تضاد و دوگانگی کاذب میان اقتدار نظامی و روابط خارجی

2️⃣ مبانی قرآنیِ قدرت نظامی و امنیت

◽️ ضرورت تجهیز همه‌جانبه به امکانات و قوای دفاعی

◽️ نقش کلیدی اقتدار نظامی در ایجاد بازدارندگی و ترس دشمن

3️⃣ ابطال شبههٔ نمایش ضعف در مذاکرات

◽️ نقد تفکر خوش‌بینانهٔ پنهان کردن دستاوردها در برابر دشمن

◽️ اثبات بی‌اساس بودن این القائات در نبردهای اخیر

4️⃣ راهبرد اصولی؛ نفی مطلقِ موضع ضعف

◽️ ایستادگی مقتدرانه و عدم ورود ایران از جایگاه ضعف

◽️ تأکید بر آگاهی و هوشیاری همه‌جانبهٔ ملت ایران

5️⃣ پشتوانه‌های اقتدار؛ تلفیق «منطق» و «نیرو»

◽️ بهره‌مندی هم‌زمان از ابزار دیپلماسی و توان نظامی

◽️ ورود مقتدرانه به تمامی عرصه‌ها با دستِ پر

6️⃣ واقعیت‌های میدان و پیامد عقب‌نشینی

◽️ پذیرش طبیعت جنگ؛ آمیزه‌ای از ضربه زدن و ضربه خوردن

◽️ نفوذ و هجوم با قدرتِ دشمن در صورت بروز هرگونه ضعف