📝 ویژگی ممتاز حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) این‌بود که ایشان اعتقادات، باورها و شاکلهٔ ذهنیشان را به امام معصوم (ع) ارائه می‌کردند، تا جایی که امام معصوم (ع) بر تمامی اعتقادات و باورهای ایشان مُهر تأیید زدند و فرمودند: «أنتَ وَلِيُّنا حَقاً.»(۱)
💎 هیچ مُهر تأییدی بالاتر از این جمله نداریم؛ ایشان زمام فکر و عملش را کاملاً به امام (ع) سپرده بود. این کار، کار ساده‌ای نیست وگرنه کسانِ دیگری هم از اصحاب ائمه (ع) بودند اما چنین کاری نکردند.
🔰 ما هم در زمان غیبت امام معصوم (ع) باید نسبت به فقهاء و علماء این طوری باشیم! باید شاکلهٔ ذهنی و باورهایمان را به آنها ارائه بدهیم!
⚠️گاهی یک باور غلط باعث می‌شود یک عمر مسئلهٔ مهم‌تر را رها کرده و به مسئلهٔ کم اهمیت‌تری مشغول شویم.
✅ یکی از مهم‌ترین باورها این است که در کارها و هنگام تعارض آنها، تکلیفمان _یعنی انجام واجبات الهی و ترک محرمات_ را بر همه چیز ترجیح بدهیم. نشود کاری _حتی مستحبات_ را بر واجبات ترجیح بدهیم، چون طبق روایات خیری در نوافل و مستحبات نیست اگر به واجبات آسیب بزند.(۲)
—————————————
📖(۱) أمالی شيخ صدوق ج ۱، ص ۴۱۷
📖(۲) نهج البلاغه حکمت ۳۹