💚 خوش قلب، خوش فکر، خوش زبان
انسان باید زبانش نسبت به دیگران، دایر مدار خیر بچرخد. در سخن گفتن درباره دیگران، مراقب باشد مرتکب گناه نشود؛ تهمت نزند، آبروی مردم را نبرد! نسبت به مردم خوش قلب، خوش فکر، خوش زبان باشد؛ هر چیزی را به وجه بد حمل نکند. نه اینکه از افرادی باشد که از همه شاکی هستند، از همه توقع دارند، از همه ناراحت اند. بگوید: "چرا آن حرف را زد؟! چرا آنجا آن کار را کرد؟! " چنین فردی اصلا آرامش ندارد. حتی در چیزهایی که ظاهرش، گناه به نظر می رسد (تا آنجایی که می شود حمل بر غیر گناه کرد)، حق نداریم حمل بر گناه کنیم. اما فرد بددل و بد فکر، این را که رعایت نمی کند هیچ، حتی رفتار پسندیده دیگران را هم بر وجه بد آن حمل می کند. می گوید: " منظورش چه بود؟! مفهومش چه بود؟! " حتی از کار خیر دیگران، مفهوم بد برداشت می کند. چنین فردی، شیعه با تقوا است؟! خیر، تقوا ندارد؛ با این بددلی ها راه خیر و خوبی را می بندد.