✅ خاطره شیرین عبادت!

🔰  یکی از اصول تربیتی اینست که فرزندان بعد از انجام کارهای عبادیِ پدر و مادر، بهتر شدن اخلاق و رفتار را در آنها ببینند‌؛ 
🔸 یعنی احساسشان این باشد که وقتی پدر و مادرم عبادتی را انجام می‌دهند -مثلا نماز می‌خوانند یا روزه می‌گیرند- اخلاق و رفتارشان نسبت به قبل از عبادت، بهتر می‌شود!

⚠️ نه اینکه مثلاً بعد از رفتن به مسجد، فرزند ببیند پدر و مادر دعوایشان شده که: "چرا دیر اومدی؟! چرا اینقدر طولش دادی؟!"
▫️یا اینکه ببیند تا روزه می‌گیرند -بر اثر فشار تشنگی و گرسنگی- بد اخلاق تر می‌شوند؛ عصبی‌تر می‌شوند. 

♦️ در نتیجه اینطور برای فرزند جابیفتد که ما هر وقت که مسجد می‌رویم، پدر و مادرم دعوایشان می‌شود!
یا هر وقت روزه می‌گیرند، بد اخلاق تر می‌شوند! 
🔺 اینجور نباید باشد؛

✅ فرزند باید خاطره خوشی از نماز، از روزهِ ماه مبارک رمضان، در ذهنش شکل بگیرد؛ 
💠 باید احساس کند که وقتی پدر و مادرم عبادتی انجام می‌دهند -مثلاً نماز می‌خوانند یا روزه می‌گیرند- مهربان‌تر می‌شوند، اخلاق‌شان نرم‌تر می‌شود؛ نه برعکس!