پست
❓منظور از آیۀ شریفۀ «لٰا إِكْراهَ فِي الدِّينِ» چیست؟
🔊 گزیده پاسخ استاد محمّدی:
📝 اصل دین در دل و قلب انسان و یک اعتقاد قلبی است.
📝 اعتقاد قلبی ممکن است ثمرۀ عملی داشته باشد.
📝 اعتقاد قلبی اجبارپذیر نیست.
📝 یک کاری که مفسدۀ عمومی دارد، اجباراً حکومت باید جلویش را بگیرد.
📝 این قاعده پیش عقلاء هم پذیرفته شده است، چه برسد به دین!
📝 گناهکار باید در جامعه برای گناه علنی احساس ناامنی کند.
آیات مرتبط ۱
سوره : البقرة
آیه : ۲۵۶
#۲۸
لَآ إِكْرَاهَ فِى ٱلدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ ٱلرُّشْدُ مِنَ ٱلْغَىِّ فَمَن يَكْفُرْ بِٱلطَّٰغُوتِ وَيُؤْمِنۢ بِٱللَّهِ فَقَدِ ٱسْتَمْسَكَ بِٱلْعُرْوَةِ ٱلْوُثْقَىٰ لَا ٱنفِصَامَ لَهَا وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
در قبول دین، اکراهی نیست. (زیرا) راه درست از راه انحرافی، روشن شده است. بنابر این، کسی که به طاغوت [= بت و شیطان، و هر موجود طغیانگر] کافر شود و به خدا ایمان آورد، به دستگیره محکمی چنگ زده است، که گسستن برای آن نیست. و خداوند، شنوا و داناست.