💠 آثار اجتماعی گناه!

🔻 آثار معصیت و گناه، دو بُعد دارد :
▫️ یکی بُعد فردی آن است  یعنی وقتی آدم نگاه می کند فرد فردِ انسانها را  میبیند با «معصیت» به این بلا و مصیبت ها دچار می شود.
▫️ دیگری بُعد اجتماعی آن است که در سطح وسیع تر است. جامعه تشکیل شده است از همین افراد، هویّت مستقلی از افراد ندارد. 

⏪ بنابراین شرایط هر جامعه ای و آن چیزی که در آن حاکم هست بستگی دارد به افراد آن جامعه؛ اکثریّت و غالب افراد تعیین می کنند وضعیّت  حاکم بر آن جامعه را. 

 🔸اگر اکثریّت بروند به سمت مسائل خوب و صحیح، در تصمیم‌گیری‌ها خوب و صحیح تصمیم بگیرند، در عمل و اخلاق هم درست باشند، طبیعتاً جامعه هم -چون اکثریّت این طور هستند- بهتر می‌شود. و بالعکس اگر اکثریتِ افراد جامعه بروند به سمتی که آن سمت، صحیح و خوب نیست؛ در تصمیم گیری ها خوب تصمیم نگیرند و به تَبَعِ آن در اخلاق و آداب اجتماعی وضعیّت مناسب و مطلوبی نداشته باشند؛ نتیجه این می شود که آن چیزی که در این جامعه حاکم می شود  سمت و سوی خوب و صحیحی نخواهد داشت. 

✅ بنابراین ما اگر بخواهیم جامعه را اصلاح کنیم و درست کنیم راهی نداریم جز آنکه فرد فردِ افراد را اصلاح کنیم. کارهای جمعی نتیجه و اثرش وقتی بیشتر می شود که ما تک تک افراد را بتوانیم اصلاح کنیم، کمک کنیم تک تک افراد بروند به سمت صلاح و چیزهای صحیح و خوب.

🔔 در سطح کلان همین کارهای به ظاهر ساده و کم و کوچک باعث اصلاح جامعه می شود!

🗳اگر در مسأله ای نیاز به تصمیم گیری جمعی است با تک تک افراد باید کار کرد که در موقع خاصِ آن بتوانند خوب تصمیم بگیرند مثلاً خوب بتوانند رأی بدهند. 

✅ اگر هم مسألۀ اصلاحِ کردار و گفتار و رفتار هست روی افراد، تک تک باید کار کرد تا به تَبَع بتوان انتظار داشت جامعه وضعیتش بهترشود آن وقت در سطح کلان همین کارهای به ظاهر ساده و کم و کوچک کم‌کم اثرش بیشتر و بهتر می‌شود.

🔽 لذا اسلام مسئلۀ « امربه معروف و نهی از منکر» را لازم و واجب کرده که هیچ کس فقط نگوید: " من خودم که گناه نمیکنم، همین مقدار برای انجام دادن وظیفه کافیست." "من خودم مراقبت از خودم ‌بکنم، کافیست."  نهایتش بگوید : "من مراقبت کنم از اهل و عیالم، کافیست." نه! اینطور نیست...

 

❓چرا نهی از منکر واجب است؟! چون شما فقط موظّف به خودت نیستی!

🔻خود خدای متعال طوری تنظیم کرده است که مسائل دینی صرفاً یک مسائل فردی نباشد.

🔸 در مورد هر کسی که انسان مواجه می‌شود با معصیتِ او ممکن است واجب شود نهی از منکرش. حالا بستگی به آن شرایط دارد یعنی خود خدای متعال طوری تنظیم کرده است که مسائل دینی صرفاً یک مسائل فردی نباشد. 

🔹 در اسلام هیچ وقت جمع نمی‌شود این دو مسأله با هم که صرفاً مسائل فردی را آدم تمسّک کند و مراعات کند ولی از  مسائل اجتماعی غافل شود چون طبیعتاً انسان اجتماعی است، در جامعه زندگی می کند، برای رفع حوائجش احتیاج دارد به جامعه و طبیعتاً در این جامعه مواجه می‌شود با معاصیِ افراد دیگر جامعه. 

🔶 این جا خدای متعال گفته : "شما فقط موظّف به خودت نیستی! بلکه نسبت به سایر افراد جامعه هم موظف هستید با شرایطی که حاکم هست در امربه معروف و نهی از منکر و با توجه به آن شرایط واجب است. از مراحل سبک تر و راحت تر شروع می شود تا مراحل سنگین تر. بالاترین مراتب آن به کشتن می‌رسد تا آنجا راه باز است. 

✅ البتّه وقتی حکومت اسلامی هست، مراحل سنگین تر مسئولانِ خاصّ خودش را دارد و مسؤولیّت خاصّ خودشان را دارند. اما به هر حال، از ساده ترین مراحل تا سخت‌ترین شرایط شروع می شود و ادامه پیدا می‌کند تا معصیت کار جرأت نکند معصیتش را علنی انجام دهد.

 

⚠️ معصیت واگیر دارد!...

🚧 اگر معصیتِ معصیت کار علنی شد عدّه‌ای دیگر هم که آماده هستند و زمینه دارند برای انجام آن معصیت آنها هم راه می افتند توی خیابان آنها هم شروع می کنند به تظاهر به معصیت. این مسأله، مسأله ای است که خیلی به آن توجّه نمی‌شود.

🚦آنهایی که انتقاد می‌کنند و ایراد می‌گیرند  فقط همین را می گویند که : "حقّ اوست می تواند هر جور بخواهد بگردد." در حالی که  صرفِ حقّ خودش نیست! حقّ بقیّه هم هست نمی تواند هر جور خودش خواست بگردد چون اینکه بخواهد هر طوری بگردد افراد دیگری را هم مبتلا می‌کند.

🔺بله اگر هیچ کسی مبتلا نمی شد خب می گفتیم : "حق خودش است." اما هیچ وقت چنین چیزی نیست.

⛔️ کم کم معروف، منکر می‌شود و منکر معروف می‌شود!!!

🔺هر معصیتی وقتی علنی شود و تظاهر شود به آن در جامعه؛ عدّه بیشتری را  دچار خودش می‌کند و به همین وضع مبتلا می کند. آن وقت کم کم آنچیزی که حاکم می شود در جامعه همین «معصیت» است.

 

⚠️کم کم معروف، منکر می‌شود و منکر، معروف می‌شود. جامعه به آن سمت می‌رود. 
کم‌کم آنهایی که می‌خواهند درست راه بروند؛ خوب مراعات کنند؛ در اقلیّت قرار می‌گیرند و ما بقی در اکثریّت. این ضعفِ انسانهاست اکثراً ضعیف هستند در«اجرای دستورات خدا». در«گوش به حرف خدا دادن» ضعیف هستند خجالتی هستند اعتماد به نفس ندارند! و خلاصه در یک کلمه : «ایمان ضعیف است!» این ایمانِ ضعیف، انسان را هم رنگِ جماعت می کند. لذا اگر برود توی محیطی که اکثریّت، اهل معصیتند این شخص هم سعی می‌کند کم نیاورد، یک وقت سبک نشود، یک وقت سازِ دیگری نزند، جور دیگری نباشد که سبک شود. خب خجالت می کشد؛ کم دارد! 
▫️این متأسّفانه مشکل انسانهاست. هم رنگ می‌شوند با جماعتِ معصیت کار و خدای متعال می دانست این ضعفِ در انسانها را، لذا خدا اجازه نمی دهد که جماعت و شرایط حاکم بر جامعه شرایط «معصیت گونه» باشد؛ «معاصی» و «تظاهر به معصیت» در جامعه حاکم باشد این را خدا اجازه نداده است.

 

🔻 «آزادی» بزرگ ترین وسیله است برای  نفس امّاره! / غرب، بزرگترین سرمایه گذاری اش بر آزادی است!

🔶 برای مقابله با معصیت عمومی، هم مردم وظیفه دارند هم حکومت اما متأسّفانه وقتی همه از مسئولیّتشان کوتاه می‌آیند و چیزی که وظیفه شان هست انجام نمی‌دهند طبیعتاً جامعه می‌رود به سمت بد و کارهای بد و تظاهر به معاصی، چون معاصی چیزهایی است که آدم ها می پسندند؛ بشر آزادی خواه است. « آزادی» بزرگ ترین وسیله است برای نفس امّاره.  

🔷 «غرب» بزرگترین سرمایه گذاری اش بر آزادی است.  غرب گرایان هم بزرگترین شعارشان آزادی است.

 

💠 بشر اگر آزاد شود دیگر نمی‌شود کنترلش کرد! چون نعمت بزرگی به نام عقل دارد که ...

✅ در اسلام خدای متعال می‌دانست که این بشر اگر آزاد شود نمی‌شود دیگر کنترلش کرد. چون نعمت بزرگی به نام  عقل دارد که مانند چاقویِ تیزی می ماند که هم میشود از آن خوب استفاده کرد و هم میشود از آن بد و خطرناک استفاده کرد چون این انسان ضعیف است و ایمانش ضعیف است و به سمت معصیت و بد بودن گرایش دارد؛ طبیعتاً وقتی این چاقو هم در دست چنین انسانی قرار بگیرد کارایی درستش را ندارد، به سمت غلط می رود، استفاده اش بد می شود.

🔰 این مشکلِ انسان است؛ از عقل - نعمت به این خوبی- بد استفاده میکند، خوب استفاده نمی کند. لذا خدای متعال اجازه نداده است معاصی در جامعه علنی بشود که علنی شدن همان و عدّه‌ای هم به دنبال آن راه افتادن و فراگیر شدن معصیت همان! آنهایی هم که موافق نباشند با آن معصیت نهایتاً ساکت می‌شوند و توی لاک خودشان فرو می روند! آن وقت عذابهای بزرگی را وعده داده اند که در سایه ترک  امر به معروف و نهی از منکر پیش خواهد آمد.