💠 اگر زمینه گناهی پیش آمد؛ نکن! فرار کن!

امام صادق علیه السلام فرمودند : «مَنْ‏ هَمَ‏ بِسَيِّئَةٍ فَلَا يَعْمَلْهَا...» اگر زمینۀ گناهی پیش آمد؛ نکن! فرار کن!

این را از امام صادق علیه السلام در ذهنت داشته باش؛ فرار کن! چرا؟! « فَإِنَّهُ رُبَّمَا عَمِلَ الْعَبْدُ السَّيِّئَةَ فَيَرَاهُ الرَّبُّ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى» گناه می کند، خدا هم او را در این حالِ گناه، می بیند، «فَيَقُولُ وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي لَا أَغْفِرُ لَكَ بَعْدَ ذَلِكَ أَبَداً.» (1) دیگر باب غفران، بسته می شود. 

گاهی آدم در شرایطی «معصیت» را با یک «جسارتی» انجام می دهد که راه برگشت به سمت خدا را از بین می برد؛ دیگر نمی خواهد برگردد به سمت «خدا». همه چیز را می گذارد کنار! البته اگر بخواهد می تواند دوباره برگردد اما دیگر نمی خواهد. «گناه» اینطور آسیب می زند.